Garda – Grotta Cascata Varone

Vrijdag 11 september 2026

Vandaag besluiten we om van het uiterste zuiden van het Gardameer, waar wij verblijven, naar het uiterste noorden te gaan. We gaan naar Parco Grotta Cascata Varone. Het is best wel een eindje rijden en helaas hebben we ook een beetje pech met de drukte. Het staat hier en daar een beetje vast. We rijden dan ook over de doorgaande snelweg naar de Brennerpas, eigenlijk een van de belangrijkste snelwegen van Duitsland door Oostenrijk naar Italië. Dus waar wij niet zo blij waren met die eindeloze stoet vrachtwagens, waren zij dat waarschijnlijk ook niet met ons …

Uiteindelijk bereiken we begin van de middag Varone, wat een klein stukje boven Riva del Garda ligt, het noordelijkste plekje aan het meer. Het park met de waterval bestaat al sinds 1874 als attractie. Het bestaat uit een soort botanische tuin en een grot waarin een waterval naar beneden raast. Je kunt de waterval op twee niveaus bekijken. Wij kijken eerst boven en het is echt wel indrukwekkend. Het geluid is oorverdovend als het water ongeveer 100 meter naar beneden dondert. Het spettert ook heel erg, dus de regenjasjes zijn zeer nodig. Wat we zien en ervaren goed vastleggen op een foto blijkt moeilijk. 

We nemen in het park even de tijd om te picknicken en koffie te drinken. Daarna lopen we terug naar beneden om daar de waterval te bekijken. Ook op het lagere niveau is het aanzicht heel erg fraai. Af en toe wordt het water verlicht met blauw en paars licht. Een fraai schouwspel en echt wel de moeite van een bezoek waard.

Na ons bezoek gaan we in feite weer terug. Alleen doen we dit niet via de snelweg, maar door de weg te volgen die vlak langs het meer loopt aan de oostelijke kant. Dit gaat natuurlijk niet zo snel, maar is wel prachtig. Hier en daar stoppen we voor een fotootje en in het plaatsje Bardolino parkeren we even voor wat langere tijd en wandelen we even door het dorp. Het is hier druk en gezellig. De terrassen zitten goed vol en de mensen genieten van het lekkere weer. Eigenlijk staat Bardolino bekend om de gelijknamige wijn die er gemaakt wordt, maar een kort bezoek aan een van de wijnmakers brengt voor ons niet helemaal wat we hoopten. Wij nemen dan maar even iets zoets (tiramisu) bij een koffietje voordat we onze rit weer vervolgen.

Uiteindelijk zijn we begin van de avond weer thuis. Het was een flinke dagtrip, maar wel de moeite waard. We koken en eten thuis waarna we ‘s-avonds nog even een kort wandelingetje door het dorp en langs het meer maken. Morgen weer een dag!