Het ontbijt bij Ulek beach resort was niet overweldigend, maar goed we hadden iets in onze maag (boterham met suiker) en gingen op weg richting Cherating. Onderweg zochten wij een hatchery in de buurt van Kerteh waarvan wij niet wisten of die wel open was voor bezoekers. Lonely planet beschrijft dat men daar vrijwillegers werk kan doen en vermeldt de plaats en website maar niet het adres. Helaas konden wij het niet vinden.

Voor Kemasik zien we ineens een heel grote nieuw shopping center. Onze hoop op een starbuck kwam uit, wij genieten van een espresso met een taartje erbij.Vervolgens wandelen we nog even door het nog niet volledig afgebouwd mall en vervolgen onze weg.

Bij Kermasik stoppen we bij het strand, hier is volgens de lonely planet het meest heldere zeewater van de oostkust. Het uitzicht is prachtig door de rotsenpartijen en bootjes op het strand. Tot ons plezier vlogen er drie zeearends heen en weer op zoek naar voedsel. Wij volgen hen een tijdje en proberen een mooie foto van hen te maken. Het strand is verder uitgestorven, maar het zeewater is inderdaad helder. Over het algemeen staat de rode vlag meestal uit aan de oostkust, wat betekent dat er niet gezwommen kan worden door de enorme stroming in de zee.

Via Kemaman arriveren wij in Cherating. In de lonely planet staat een restaurantje vermeldt in het dorp en wij gaan daar naar op zoek voor een lunch. Helaas is het dicht en wij hopen in het hotel iets lekkers te kunnen eten.

Onderweg zien wij ineens een bordje van een hatchery, wij volgen het bordje en komen tot onze verbazing bij een echte hatchery. Wij lopen naar de plek waar de schildpad eieren ingegraven worden die ’s nachts door vrijwilligers met een rancher op het strand uitgegraven zijn. De laatste is van 11-9-09! De oudste is van 18-6-09. Vermoedelijk blijven de eieren dus ongeveer drie maanden ingegraven. Ondanks dat wij daar rondwandelen spreekt niemand ons aan, verderop zien wij ineens een groep toeristen en lopen naar de ingang. Daar hoeven wij alleen onze naam en de datum te registreren, schoenen moeten uit en we kunnen weer rondwandelen. Een aantal mooie schildpadden zwemmen buiten rond en binnen stonden twee blauwe bakken met kleintjes. Het meisje vroegen wij wanneer die uitgezet werden op het strand, over een paar dagen vertelde zij. Uiteindelijk hadden wij toch een hatchery gevonden, maar niet op de plek die de lonely planet beschreven had.

Bij het inchecken ging het niet helemaal goed, hotel Impiana Cherating had onze booking niet en vervolgens kregen wij een kamer die wij niet geboekt hadden. Daar gingen wij niet mee akkoord en met een chagrijnig gezicht kregen wij toch een andere kamer. Dat gaat goed zou je denken, het tegengestelde is waar: de airo werkt niet en de kamer zat pal onder het dak> heel warm. Eerst maar even wat eten, wie weet is het straks koeler in de kamer. De lunch werd voorons vers klaar gemaakt en smaakte prima. Terug in de kamer was het nog steeds bloedheet. Hm, terug maar weer naar de incheck balie en opnieuw vraag ik naar een andere kamer. Degene die ons eerst geholpen trof ik weer en hij was niet blij mij te zien. Uiteindelijk krijgen wij een kamer op de eerste etage. We lezen nog een tijdje bij het zwembad en dineren a la carte in het hotel. Het eten was goed. Het hotel heeft heel hard een opknapbeurt nodig!

12 september 2009
Overige berichten