16 September 2022

We hebben vandaag een tour gereden over het schiereiland Evia. Evia is relatief onbekend bij toeristen, maar het is het een na grootste eiland van Griekenland. Het eiland wordt normaal gesproken gedomineerd door een groene omgeving met hoge bergen en dalen, pijnbomen, olijfbomen en wijngaarden.

We vertrekken om 10.15 uur uit Athene en zijn blij het drukke verkeer achter ons te laten. Via de tolweg rijden we naar Evia waar we aankomen bij het eerste stadje dat ook de hoofdstad is: Chalkis. We bereiken Chalkis via de Chalkida brug, die staat bekend om het feit dat het de eerst gebouwde hang brug is naar een schiereiland. Het is erg druk en de stad laten we voor wat het is. Het is weer behoorlijk warm.

We rijden op ons gemak richting de westkust en genieten van het uitzicht en de omgeving. Evia staat ook bekend als strand- en kuuroordbestemming.

We zijn dan ook nieuwsgierig naar de natuurlijke bronnen op het eiland. We daarvoor naar Loutra Ediipsou een mooie badplaats. Het is daar heel erg stil, niet zo raar op het heetste moment van de dag. De mensen die we zien zitten te lunchen aan zee onder een beschutte parasol of liggen bij de bronnen in zee. Na het plaatsje bewonderd te hebben gaan we weer verder.

Door de vele verbrande bomen beseffen we ons dat er in augustus 2021 een enorme brand is geweest op dit eiland en dat bewoners vaak nog op het nippertje het eiland af konden komen. Er waren ook veel inwoners die weigerden het eiland te verlaten en hebben er alles aan gedaan om hun huis nat te houden, zodat die behouden zou blijven. Er is door de brand echt ontzettend veel verwoest. Het moet echt ongelooflijk angstig zijn geweest voor de bewoners. Hier en daar komt er weer wat groen terug in het landschap.

We vervolgen onze route en rijden boven langs het eiland, genieten van het uitzicht op zee en zakken langzaam af naar de oostkust waar we in Agia Anna zullen overnachten bij Amandola Villa’s. We bekijken eerst even het slaperige dorpje en het relatief grote strand. We zijn niet onder de indruk het zijn allemaal kiezelstenen en ziet er niet fraai uit. Maar de kustlijn wel.

Rond 17.30 uur arriveren we bij de villa en is het voor JW tijd voor een frisse duik in ons privé zwembad (wat overigens wel heel koud was). De dame van de villa vertelden ons dat er nauwelijks meer werk was voor de mensen na de brand. De olijfbomen, wellicht wat akkerbouw en de wijngaarden allemaal weggevaagd of onvruchtbaar momenteel.

Het was een indrukwekkend dagje.