Akureyri – Whale watching

3 juli 2024

We hebben een tweede overnachting in Akureyri en willen het rustig aan doen vandaag. Dat betekent geen lange toer met de auto. We hebben goed geslapen in het appartement van Hrimland. We hebben uitzicht op zee en de haven en vlak voor ons vertrekt de Whale watching boot van Elding.

We weten niet zo goed wat het weer gaat doen, maar het is bewolkt en fris, maar droog. We besluiten het ‘avontuur’ aan te gaan en boeken de Classic Akureyri Whale watching om 13.00 uur. De Whale watching duurt ongeveer 3 uur. In de beschrijving staat dat we een overall aankrijgen. Dat biedt hoop, daarnaast hebben we de boot om 9.00 uur zien vertrekken en we zagen dat er ook een overdekt gedeelte binnen is. Daarmee denken we een juiste keuze te hebben gemaakt. 

Na het ontbijt verkennen we eerst het kleine centrum van Akureyri, het is er uitgestorven. We bezoeken een paar outdoor winkels, want we missen wel een beetje de ‘juiste kleding’. Als we de outdoor winkel uitlopen aanschouwen we verbaasd hoe druk het ineens geworden is. De verklaring daarvoor lag voor ons voor de hand, er is waarschijnlijk een cruise schip aangemeerd. We halen vers brood bij de ‘bakeri’. Tot nog toe pas de tweede die we tegengekomen zijn deze reis. De rest van de dagen hebben we brood alleen bij een supermarkt kunnen kopen. Aangekomen bij het appartement zien we inderdaad een cruise schip en meert een tweede cruise schip ook al aan. Het stadje draait klaarblijkelijk op toeristen die hier een dag komen doorbrengen.

Rond 12.30 uur steken we de straat over en melden we ons bij het tickets office van de Whale Wachting. We krijgen onze tickets en mogen door. Op mijn vraag of we geen overall aan moeten trekken, kwam het antwoord: ‘It’s warm today, you don’t need an overall’. Dat vonden we best bijzonder, want het was alles behalve warm. Zijn opmerking, ‘als het nodig is, kunnen jullie aan boord nog een overall aantrekken’, stelde ons blijkbaar gerust.

Vrij snel mogen we aan boord. Tot onze teleurstelling is het een iets kleinere boot die een zeer beperkt overdekt gedeelte heeft. Hoopvol dat het meevalt zetten we koers richting de walvissen. Er staat enorm veel wind en al vrij snel constateren dat we het toch wel koud vinden. De overall bemachtigen was eigenlijk niet heel praktisch. Er was dan ook slechts een enkele passagier die dat deed.

Tijdens de tocht werd van alles verteld over de walvissen en de omgeving, dat werd echt heel goed gedaan. Als er een walvis gespot werd, werd dat ook heel duidelijk aangegeven. De boot ging dan ook geduldig langzaam varen zodat iedereen de kans kreeg de walvis te zien. Een walvis komt eventjes heel snel een klein beetje boven water om lucht te happen en duikt vervolgens weer onder. Zo heel veel is er eigenlijk niet van de walvis te zien. Het turen naar het water is op zich best grappig om te kijken of iemand er eentje kan spotten, maar als het zo koud is zodat je spieren pijn beginnen te doen, je krampt krijgt en trillende ledenmaten dan is de lol er wel snel van af. De foto camera is voortdurend in de aanslag geweest, maar de kans dat je een goede foto maakt is zeer klein. JW heeft er in ieder geval wel zijn best voor gedaan. We hebben dan ook met name andere bootjes, de zee en de omgeving op de foto staan. Voor de kids heb ik slechts twee filmpjes kunnen maken, waarin heel kort iets van een walvis te zien was. Uiteindelijk sloten we wel af met een walvis die heel dichtbij prachtig zijn staart aan ons liet zien toen hij weer de diepte in dook.

Het ‘avontuur’ dat we aangegaan zijn, is uitgedraaid op een ‘KOUD avontuur’. Het is niet helemaal tegemoet gekomen aan onze verwachtingen, maar we hebben wel walvissen gezien en zijn weer een avontuur rijker. De foto’s die door de maatschappij zelf tijdens onze tocht zijn gemaakt, mogen we bij hen opvragen. Wie weet zijn die nog mooi geworden?

Zodra we uitgestapt zijn snellen we ons naar de overkant en rennen bijna het appartement in om onze onderkoelde lijven bij te laten komen.

Als we een beetje bijgekomen zijn nemen we de auto om even boodschappen te doen. Het leek ons een heel goed plan om in ieder geval een kant en klare soep te kopen en die direct bij thuiskomst op te eten. Dat heeft uiteindelijk wel geholpen om ons weer een beetje behaaglijk te voelen.