26 juni 2014

We hebben een druk programma vandaag en gaan toeren langs de westkust van Sicilië. Maar eerst rijden we naar Segesta om daar Templo di Segesta te bewonderen. Het is vrij rustig onderweg en via een fraai kronkelweggetje komen we aan bij de Tempel. Het is er druk met toeristen, grappig genoeg kwamen we onderweg niet veel auto’s of bussen tegen. De voorkant van de tempel staat in de steigers, met zoveel toeristen is het wel irritant lastig om een mooie plaatjes te schieten. Het teatro dat verder op boven op de berg ligt, is alleen met een bus te bereiken dat 1x in het half uur gaat. We verwachten daar niet echt veel van en besluiten die ‘attractie’ over te slaan.

We vervolgen onze route zo’n 40 kilometer verder is opnieuw via een bergachtige kronkelweg Erice te bezoeken. Het is een oud dorp op de uiterste top van een berg. Je vraag je af hoe mensen dit vroeger hebben kunnen bouwen zonder alle middelen die wij tegenwoordig hebben. We hebben heel veel geluk met het zonnetje, want onderweg zagen we een groot donker laken over het dorpje liggen.

Erice is een prachtige middeleeuwse vestingstad met een rijke geschiedenis en ligt op een 751 m hoge heuveltop. Erice is ook per kabelbaan bereikbaar. We hebben spectaculair uitzicht over Trapani en de Egadische eilanden direct voor de kust.
 Erice is tegenwoordig een centrum voor de wetenschap.

De Lonely Planet beschrijft de ‘zoete kunst’ van Maria Grammatico. In de hoofdstraat Corso Vittoria Emanuele vinden we op nr. 14 Pasticceria Maria Grammatico, dat tot de allerbeste Siciliaanse banketbakkerijen behoort en bekend is vanwege de heerlijke amandelkoekjes en marsepeincreaties. We besluiten vandaag te lunchen met de heerlijke ‘zoetertjes’ van Maria, het is erg moeilijk kiezen alles ziet er zo lekker uit…… We wandelen daarna de steile straatjes door en bewonderen het dorp en met name het oude Castello di Venere.

We vervolgen de route en zoeken de SP21 op, omdat we de zoutpannen bij Saline di Trapani willen bezoeken. Als we op een gegeven moment bij het vliegveld van Birgi rijden stellen we vast dat we het toch gemist hebben. We hebben geen energie om terug te rijden, helaas…

De westkust is vooral bekend als wijnregio met wijngaarden op 250 m – 500 m hoogte dicht langs zee. We twijfelen of we doorrijden naar Marsala om een wijngaard op te zoeken of eerst ons hotel op te zoeken dat buiten Marsala ligt. We kiezen voor het laatste. Rond 16.00 uur checken we in bij ons resort, Baglio Oneto Resort and Wines. Zij bieden ook een wijnproeverij en uitleg over hun eigen wijn. (Waarop we ook gehoopt hadden) En, dat gaan we doen om 18.00 uur…..

Het zeer fraaie Hotel Baglio Oneto Resort and Wines biedt ook een wijnproeverij en uitleg over hun eigen wijn. (Waarop we ook gehoopt hadden). Rondom het hotel staan de wijnranken en olijfbomen. De druiven worden handmatig geplukt in september en oktober en de olijven worden geplukt in oktober, de verwerking vindt plaats in Marsala. Om 18.00 uur hadden we een afspraak om de wijntjes ‘te keuren’ (hihi), we vonden sommige wel lekker….

 

 

 

26 juni 2014