Madeira

4 April 2022  

De dag begint bewolkt maar droog, dat biedt mogelijkheden om er op uit te gaan. Aangezien we nog graag de Madeira wijn willen proeven, rijden we direct door naar Câmara de Lobos. Het wijnhuis Henriques & Henrigues Madeira sluit om 13.00 uur. Daar aangekomen worden we vriendelijk ontvangen en krijgen we uitleg over de Madeira wijn. De wijnen kunnen heel erg lang bewaard worden. Men zegt dat de Madeira wijnen na 150 jaar nog steeds heel goed drinkbaar zijn. De Madeira wijn bevat 19% alcohol en wordt voornamelijk gemaakt van witte druiven. De vaten staan niet zoals in andere landen in een kelder rond de 12 graden, maar bij Henriques & Henrigues op vat in het licht in een temperatuur van ongeveer 20 graden. Heel bijzonder.

Op dit vulkanische eiland groeien de wijnranken tussen de bloemen en groene natuur. In 1875 moesten de meeste wijngaarden opnieuw beplant worden nadat grote delen waren vernietigd door druifluis. Dit werd gedaan met de Tinta Negra druif, een variant van de ‘Pinot Noir’ die het goed deed op het eiland. De Madeira wijn wordt gemaakt met Sercial (droog), Verdelho (medium droog), Boal (medium zoet) en Malvasia (zoet). De eenvoudige Madeira’s komen na 3 jaar op de markt, de mooiste pas na 10 jaar. 

De Madeira wijn heeft een soort port achtige smaak en wordt voornamelijk als aperatief of dessertwijn gedronken. We mochten er twee proeven en kozen voor de Verdelho en de Boal van 15 jaar oud.Het is niet helemaal de wijn waar wij van houden, maar we vonden het wel leuk om de uitleg te krijgen en het te kunnen proeven. We kopen een kleine fles Verdelho van 5 jaar oud, die iets vriendelijker geprijst is. Gelukkig hebben ze ook een locale rode wijn ‘de Colombo Ilha da Madeira Reserva 2017 Tinto’ en die mag ook van ons mee naar huis. Die zullen we waarschijnlijk lekkerder vinden.

We bezoeken vervolgens het pirtorekse dorpje Câmara de Lobos en zijn zeer verheugd dat de zon schijnt. We wandelen op ons gemak wat rond. Tientallen kleurrijke bootjes dobberen in een door rotsen afgeschermde baai. Iets verderop langs de kust verandert het landschap dramatisch en rijzen groene bergen als reuzen uit de zee. Camara de Lobos is omringd door adembenemend hoge kliffen en groene terrassen, Winston Churchill vond dit vissersdorp met witte huizen en rode daken is één van de meest schilderachtige plekken op Madeira.

Het plan is via de kust terug te rijden naar Calheta voor onze tweede overnachting bij Saccharum Resort & Spa Savoy Signature, wat ons brengt bij de volgende stop ‘Cabo Girao’. Het is een uitzichtpunt van 589 hoog met een glazen plateau waar je op kan staan. Het biedt mooi uitzicht over de kustlijn van Zuid Madeira. Wanneer je van de klif naar beneden kijkt zie je terrassen, met daarop door boeren bebouwde akkers. De boeren profiteren van de zeer vruchtbare grond. Terwijl zij voor 2003 nog per boot hun akkers moesten bereiken, kunnen zij inmiddels gebruik maken van een kabelbaan, die de toeristen ook kunnen nemen om de Cabo Girão te bezoeken.

Na ongeveer 15 minuten bereiken we Ribeira Brava, het centrum van de meeste dorpjes zijn slechts een paar straatjes met voornamelijk barretjes en eetgelegenheden.Het dorp Ribeira Brava, vrij vertaald “wilde stroom” is vernoemd naar de rivier die langs het dorp loopt. Het dorp wordt al permanent bewoont sinds het begin van de vijftiende eeuw. We wandelen er op ons gemakt rond en genieten van de zon. Het is wel een fraai dorpje. 

De volgende stop is bij Ponta Sol, ook klein en compact maar wel gezellig. De zuidkant van Madeira is iets meer toeristisch dan de noord kant. Maar het is zeker niet druk. Ponta do Sol â€œZonnepunt” is een mooi dorp aan zee en de zonnigste plaats op het eiland, waar men kan genieten van een keienstrand. De belangrijkste landbouwproducten hier zijn suikerriet, banaan en wijnproductie. Historisch werd het suikerriet bewerkt door slaven die eigendom waren van een Vlaamse heer João Esmeraldo, een vriend van Christopher Colombus. Regelmatig zien we vrachtwagentjes vol geladen langs rijden, het is blijkbaar oogst tijd.

We vinden dat we een heerlijk redelijk zonnige dag gehad hebben en waren daar heel blij mee. In een kwartiertje rijden we het laatste stukje terug naar Calheta.  Het eiland heeft heel veel tunnels, best knap aangelegd en heel erg prettig rijden als je niet iedere keer de vaak mistige bergroutes wil volgen.

In de supermarket doen we nog even inkopen voor het diner en sluiten daarmee route van vandaag af. We hebben ons prima vermaakt.

 

 

 

 

4 april 2022