Monasterio de Piedra

Maandag 16 maart 2026

Vandaag staat een dagtrip vanuit Zaragoza op het programma. We gaan naar Monasterio de Piedra. We hebben deze plek toevallig op internet gevonden. Het klooster dat dateert uit 1196 en is opgericht door een paar monniken uit Poblet (waar we twee dagen geleden waren) is voor ons niet de reden van het bezoek. Het gaat ons om het bijbehorende park. We hebben gelezen dat dit heel mooi is met diverse watervallen. Daar zijn we heel benieuwd naar.

In Zaragoza lopen we eerst even binnen bij de plaatselijke bakker om brood en iets lekkers in te slaan voor onderweg en dan gaan we op pad. Het is in totaal bijna anderhalf uur rijden. Het eerste uurtje gaat over de snelweg die redelijk rustig is en over de niet zo aantrekkelijke vlakte ten zuiden van Zaragoza gaat. Naarmate we meer in de buurt komen wordt de omgeving heuvelachtig en fraaier. Het laatste stuk rijden we door prachtige heuvels met wederom heel veel fruitteelt, peren, kersen, pruimen, waarvan veel bomen mooi in bloei staan. Het is hier heel rustig en heel even twijfelen of het park wel open is … gelukkig blijkt dat wel zo te zijn en er staan een stuk of dertig auto’s op de parkeerplaats waar er wel een paar honderd op kunnen. Er is geen enkele bus, gelukkig!

Wij betalen entree en gaan het park binnen. We maken een foto van het bord met de route en we gaan de blauwe bordjes volgen. Het valt meteen op dat alles uitermate strak georganiseerd is. Je moet per se de bordjes volgen, het is eenrichtingsverkeer. En alles ziet er heel netjes aangelegd en onderhouden uit. We wandelen op ons gemak – het is behalve rustig ook echt heerlijk weer – over de paden. Het begint rustig, maar op een gegeven moment komen we de eerste watervallen tegen en we zijn verbaasd over het aantal, de omvang en de fraaiheid  ervan. 

Hier een filmpje van Cascada La Caprichosa.

Na ongeveer een uurtje gaan we op een bankje een broodje zitten eten, letterlijk tussen de watervallen in. Als we verder gaan vallen we van de ene verbazing in de andere. Het wordt alleen maar mooier. Het park doet ons een beetje denken aan de watervallen bij Krka in Kroatië.

Op een gegeven moment komen we op een punt waar al het water samenkomt en definitief over het randje gaat, dit vormt de hoogste waterval van het park. Er loopt een trap naar beneden en de route vereist dat je die volgt. Het gaat echt een heel stuk naar beneden, door een tunneltje en dan kom je achter de waterval uit in een grot. Echt magisch.

Hier een filmpje van de hoogste waterval bij Gruta Iris.

Nadat we weer verder lopen komen we langs een aantal vijvers waar vroeger de allereerste viskwekerij van Spanje is begonnen. Nog steeds is de omgeving blijkbaar rijk aan (bijzondere soorten) vis. Ook komen we bij het “spiegel-meer”, een prachtig meer tussen enorme rotsen die weerspiegelen in het water. Net op het moment dat ik hiervan een foto wil nemen, landt er een enorm grote gier boven aan de rots. Echt prachtig. Hij staat op de foto … als je ‘m tenminste kunt vinden.

Na nog een tunneltje en de route terug naar het beginpunt is de wandeling ten einde en ploffen we neer op het terras. Dit was echt een geweldig mooie middag. Alles bij elkaar zijn we hier zo’n drie uur geweest en we hebben ruim twee uur gedaan over de hele wandeling en het was zeer de moeite waard ! Een absolute aanrader.