Edinburgh Castle & Scottish National Museum

11 Juli 2015

Voor vandaag hebben we een bezoek aan het kasteel gepland. Na een goed ontbijt in ons hotel gaan we rond half 10 op pad. Als snel lopen we een enorme drukte in en zien zo vroeg al een rij bij de kassa. We zijn blij dat we vooraf de toegang online aangeschaft hebben, dat er voor zorgt dat wij direct door mogen lopen. Het is droog en we hopen op een zonnetje.

Het Edinburg Castle, staat werkelijk midden in het centrum en zoals wij gisteren al zagen en staat op de Castle Rock een oude vulkanische plug. Het eerste kasteel werd in de elfde eeuw gebouwd en staat bekend als het Castle of Maidens. Hier kwam het Schotse Parlement voor het eerst bij elkaar. Het kasteel is in der loop der eeuwen meerdere malen gerenoveerd en verbeterd, de meeste gebouwen van het huidige kasteel zijn 17e-eeuws. Het poortgebouw, 19e eeuw, met twee bronzen standbeelden van William Wallace en Robert the Bruce. is de laatste toevoeging aan het kasteel. Direct bij binnenkomst kunnen we het uitzicht op de stad bewonderen, een aantal kanonnen en de One O’Clock Gun, dit kanon wordt dagelijks afgevuurd om 13.00 uur behalve op zondag.

In Edinburgh Castle worden de Schotse kroonjuwelen en de Stone of Scone bewaard. The Stone of Scone is een steen waarop in de middeleeuwen de Schotse Koningen werden gekroond. Er staat een enorm lange rij, waar we eerst een tijdje in gaan staan. Het duurt ons te lang en we lopen toch maar door, opeens zien we de zijingang en kunnen daar gewoon doorlopen. Een krappe route brengt ons door allerlei gangen en kamers, wat in onze beleving echt niets toevoegt. Het is druk, warm en we schuifelen voetje voor voetje door om uiteindelijk bij de kroonjuwelen aan te komen. Dit had naar onze mening echt heel anders ingericht moeten worden.

Binnen de kasteel muren is er zelfs mogelijkheid om whisky te proeven, we nemen een paar kleine nipjes want het is wel heel erg vroeg om aan de drank te gaan….. Binnen het kasteel is de St. Magaret’s Chapel het oudste gebouw van het kasteel en ook van heel Edinburgh. Na een tijdje rond gewandeld te hebben zijn we toe aan een kopje koffie, het is gelukkig nog steeds droog en we drinken die dan ook lekker op het terras op. Hierna houden we het kasteel voor gezien en gaan op weg naar de uitgang. Een van de grootste evenementen van het jaar in Edinburg, is de “Edinburgh Militaire Taptoe”. Dat vindt plaats binnen de muren van het kasteel en voor dit evenement worden enorme tribunes in het kasteel gebouwd, wat er echt afschuwelijk uitziet.

We wandelen naar New Town waar de vanaf de Princes Street de bus willen nemen naar de wijk Leith dat aan de kust ligt. Daar verwachten we ook de Royal Britainnia aan te treffen. Royal Yacht Britannia was het thuis van de Koningin en haar familie voor meer dan 40 jaar, meer dan 1.000.000 miles rond de wereld is dit schip gezeild. Het ligt nu in Edinburgh en kan bezichtigd worden. Dit loopt een beetje op een teleurstelling uit, de haven is niet helemaal wat wij er van verwachten. Het is een grote shoppings mall waar vanuit tours voor de Royal Britannia georganiseerd worden. We nemen vrij snel de bus weer terug en vinden het op zich wel even grappig deze omgeving gezien te hebben. Maar achteraf was het zeker niet de moeite waard.

Terug in het oude centrum lunchen we overheerlijk bij Laila’s Restaurant en rusten we even uit, daarna gaan we op zoek naar het Schots museum. Toegang tot het Schots Nationaal museum is tot onze verbazing gratis. Het bestaat uit een oude en een nieuw gebouw, eigenlijk zijn het twee musea bij elkaar. Momenteel zijn ze nog met verdere uitbreiding bezig. Het museum is echt leuk en biedt voor ieder wat wils. Het is heel divers van dieren tot een oude stoomtrein en oude munten tot informatie over de bouw van boten of het weven van de wol. Helaas is het roof terras gesloten, maar dat mag de pret niet drukken. Nadat we de overige 6 etages rondgewandeld hebben gaan we op weg naar ons hotel om even goed uit te rusten, het is inmiddels al bijna 17.00 uur.

Onderweg komen we toevallig langs ‘Greyfriars Bobby’. In 1858 werd een man genaamd John Gray, die nachtwaker was geweest bij de Edinburgh City Police en overleden was aan de tuberculose, begraven op Old Greyfriars. De hond bleef waken bij zijn graf tot hij veertien jaar later in 1872 zelf overleed.

Als we ’s avonds voor het diner naar buiten loopt spettert het een beetje. We willen graag vlakbij ons hotel Japans eten, maar helaas is het restaurant volgeboekt. Op zoek naar een ander restaurant stoten we nog een paar keer ons neus. Na opnieuw een flinke wandeling komen we uit bij een Indian restaurant waar we tenslotte heerlijk dineren. Het is duidelijk weekend in Edinburgh met veel toeristen, maar ook de schotten lijken massaal op pad te zijn. Het is erg gezellig in het centrum. We wandelen terug naar het hotel en sluiten hiermee ons gezellige weekend in Edinburgh af, waarbij we ontzettend veel geluk met het weer hebben gehad.

Morgenochtend gaan we met de taxi naar het vliegveld en vliegen als het goed is om 11.10 uur met KLM weer naar huis. Edinburgh is echt een aanrader, absoluut een heel leuk weekendje weg voor twee dagen.