Vaticaans Museum en Spaanse Trappen

7-5-2011

In onze B&B laten we ons weer verwennen met een uitgebreid ontbijt, vrijwel direct daarna gaan we op weg naar het meeting point van de Informatie Office vlak voor de Sint Pieter. We moeten daar 9.45 uur aanwezig zijn, waar vandaan we als groep met onze entree kaartjes voor het Vaticaans Museum de lange rij voorbij mogen. Op zijn Italiaans vertrekt de groep niet om 10.00 uur zoals voorgesteld maar ruim een kwartier later. Het is prettig dat we niet in de lange rij hoeven te staan voor de toegang. Het is gigantisch druk, we willen graag de Sixtijnse kapel en de vier Stanzas van Raffaella bezichtigen. In Musei Vaticani staat alles keurig aangegeven, helaas zijn we niet de enige die kiezen voor de route naar de Sixtijnse kapel. Rijen dik schuifelen we door de prachtige gangen, waar het in eerste instantie heel erg warm is. We betwijfelen of we er goed aan gedaan hadden ’s morgens vroeg te gaan. De route is eenrichtingverkeer, een weg terug is er niet. Iets verder op staan de ramen open, dat voelt beter en brengt een beetje verkoeling. De Sixtijnse kapel is overweldigend en ook de Stanzas van Raffaella zijn erg mooi. Helaas is het moeilijk om het echt goed in je op te nemen door de enorme drukte. Rond 12 uur vinden we het genoeg, we kunnen hier nog zeker drie uur rondbrengen maar kiezen ervoor richting de Sint Pieter te gaan.

Wandelend richting de Sint Pieter stoppen we voor een espresso en een klein zoet hapje. Zonder ons te vragen of we nog iets willen bestellen, wordt de rekening gebracht. Men vond het tijd worden dat we weg zouden gaan. De rekening is absurd hoog, twee enkele espresso 8 euro en zoet hapje van 8 euro en een van 6 euro. We voelen ons behoorlijk opgelicht…..De rekening controleren kunnen we niet, want niets is geprijsd.

Bij de Sint Pieter aangekomen, treffen we een dikke vette rij. Nog veel langer dan gisteren. We kiezen ervoor de Sint Pieter uit te stellen, wellicht naar maandagochtend. We wandelen richting de Spaanse trappen, want daar bevindt zich ‘het’ winkelgebied met de grote merken: Gucci, Burberry, etc, etc… Het is wel grappig om de winkelstraat met de ‘dure’ merken te aanschouwen, maar 1200 euro voor een jas vinden we toch iets te veel. Aan het eind van de winkelstraat komen we uit bij Piazza di Spagna. Opnieuw treffen we een drukte van belang, wat duidelijk zichtbaar is bij de top 10 van Rome. Het Piazza di Spagna dankt zijn naam aan het 17^e eeuwse Palazzo di Spagna, waar de Spaanse ambassade gevestigd was. De Spaanse trappen zijn gebouwd in de 18^e eeuw om de Franse kerk, Trinita di Monti, boven aan de 138 treden te verbinden met de rest van de stad.

Wandelend door de winkelstraten gaan we richting Piazza di Popolo. Daar aangekomen hebben we last van brandende voeten en zijn we erg moe. Het plein wordt helaas ontsierd door allerlei niet afgemaakte podia, we zitten een tijdje bij het fontein voordat we besluiten te gaan lunchen. Verder gaan naar Villa Borghese heeft geen zin, daar we zijn te moe voor. We lunchen op ons gemak en winkelen nog wat. Opnieuw arriveren we bij de Spaanse trappen. De Metro heeft een lift naar boven, daar maken we dankbaar gebruik van. Dat is ook een manier om boven te komen… We bezoeken de kerk en wandelen over de Spaanse trappen naar beneden. Uiteindelijk nemen we de metro richting onze B&B. We hadden echt zin om mooie kleding te kopen, maar slaagden daar niet in.

We rusten wat uit en rond 19.00 uur hebben we weer een tankje met energie. De winkels zijn nog open en opnieuw struinen we door de winkelstraten van Rome. Dit keer in de buurt van het Vaticaan, waar ook onze B&B zich bevindt. De winkels sluiten rond 20.00 uur en we gaan op zoek naar een lekker restaurant. We wandelen langs een bomvol restaurant, ‘waar het druk is, is het goed’. We vragen of er nog een tafeltje vrij is. Na vijf minuten kunnen we plaats nemen en hebben we zicht op de kok die het vreselijk druk heeft. Erg interessant om te aanschouwen, helaas waren we niet heel erg tevreden met ons diner. Het vlees was te rauw en de asperges waren niet goed schoongemaakt en koud. Toch kunnen we er wel om lachen, de ober was erg grappig en het is leuk als je zo die drukke Italianen eens kunt observeren.

Na weer een super dag in Rome, gaan we lekker ons bedje opzoeken.