Zaterdag 23 april 2016
Zoals voorspeld start vandaag met onweer en regen. We ontbijten eerst op ons gemak in de B&B en we hopen dat het droog wordt. En gebeurd gelukkig ook. We gaan snel op pad en beginnen bij de Basiliek. Online hebben we opnieuw voor 2 euro p.p. een fast lane ticket besteld en dat werkt super. Er staat al een heel lange rij op het San Marco plein en met het ticket mag je direct door, heel relaxed. Het gebouw is eigenlijk een kathedraal, de basiliek wordt beschouwd als één van de mooiste in heel Europa gebouwd rond 1060. Door de eeuwen heen zij er nog toevoegingen gedaan. De beeldhouwwerken boven de ingang dateren bijvoorbeeld uit de 13de eeuw en de beelden van San Marco en de engelen stammen uit de 15de eeuw. Beroemd zijn de mozaïeken in de koepels. In totaal zijn er vijf koepels. Een smalle trap brengt ons naar de eerste etage waar we prachtig uitzicht hebben over het San Marco plein. Op de klok zie je in Romeinse cijfers de getallen van 1 t.e.m. 24, de 12 dierenriemtekens en de gestalten van de zon en de maan.
Naast de Basiliek bevindt zich Palazzo Ducale – het Dogeplaleis. Hiervoor hebben we thuis al online tickets besteld en wederom lukt het ons een mega rij voorbij te passeren. Het Dogepaleis was het paleis van de doge, de leider van de Republiek Venetie. Het is een van de belangrijkste niet-religieuze bouwwerken in de gotische stijl. Het huidige paleis is gebouwd tussen 1309 en 1424, maar de fundamenten dateren uit de 9de eeuw. Het paleis was de residentie van de doge en huisvestte dan ook de kantoren van enkele politieke instituten van de Republiek Venetië die nu niet meer in gebruik zijn. Het gebouw bestaat uit drie verdiepingen, naast zijn politieke functie diende het paleis ook als woonplaats van de doge. Verder waren er een ondervraagkamer, een martelkamer en cellen, verschillende vergaderzalen en enkele officiële ontvangstzalen. Voordat we het in de gaten hebben schuivelen we door de smalle gangen die ons langs de cellen van de gevangenis voeren en over de brug der zuchten, zo genoemd omdat de meesten gevangen diep zuchtte bij de oversteek naar de gevangenis.
Als we buiten komen is gelukkig nog steeds droog, we wandelen door de winkelstraten waar uiteraard alle dure merken aanwezig zijn. Op zoek naar een broodje lopen we bij toeval langs RosaSalva. Het is er druk en alles ziet er overheerlijk uit. We kiezen op goed geluk iets uit en genieten van een overheerlijke lunch.
Na de lunch gaan we op zoek naar Tearto La Fenice. Ook daar hebben we al kaartjes voor, hier staat in tegenstelling tot het San Marcoplein geen lange wachtrij. Het theater is best wel mooi, maar we hebben inmiddels mooiere gezien tijdens onze reizen. Vanaf het begin van de 19e eeuw verwierf La Fenice zich een reputatie in Europa. Het is een aantal keer afgebrand, de laatste keer in 1996. Na de nodige vertraging begon in 2001 de reconstructie serieus. In 650 dagen slaagden een team van tweehonderd stukadoors, houtbewerkers en andere ambachtslieden er in de ambiance van het oude theater voor een bedrag van omstreeks negentig miljoen euro opnieuw te creëren.
We sukkelen weer verder langs, de kanaaltjes, over bruggetjes, langs kerkjes en gezellige pleintjes richting de Ponte dell’Accademia. De brug is een van de vier bruggen over het Canal Grande. De brug verbindt de Campo S.Vidal in het stadsdeel San Marco met de Campo della Carità in de wijk Dorsoduro. De eerste brug op deze plaats is geopend op 20 november 1854, het was een lelijk gietijzeren brug die uiteindelijk vervangen is door de houten brug die geopend is op 15 januari 1984. Naast de brug ligt het museum de Gallerie dell’Accademia, waaraan de brug de naam ontleent.
We zijn moe en beseffen dat we dit niet volhouden tot vanavond en besluiten terug te gaan naar onze B&B om uit te rusten. Onderweg begint het helaas te regenen. We klagen niet, want we hadden de hele dag regen verwacht. We zijn heel tevreden met alles wat we gezien hebben in het zeer fraaie Venetie en hebben heel erg genoten van de hectische Italiaanse sfeer ……..
