Makgadikgadi – Nwetwe Zoutpannen en Baobabs

28 September 2016

Na een heel slechte extreme warme nacht mogen we om 6.00 uur van onszelf eindelijk opstaan. We nemen een douche (koud > geen warm water) ontbijten en vertrekken. Voor vannacht hebben we een extra nacht in Maun bijgeboekt, de Gweta Lodge is echt heel erg oncomfortabel en naar onze mening meer een Jeugdherberg dan een Lodge. Maar eerst gaan we doen waarvoor we de Centraal Botswana hebben opgenomen in ons schema: een bezoek aan de Makgadikgadi Zoutpannen en de Baobabs.

De Makgadikgadi Pan (Botswanan salt flats) is een van de grootste zoutpannen in de wereld het beslaat 16,057.9 km2. De zoutpannen zijn de restanten van een heel groot meer Makgadikgadi Lake is jaren geleden opgedroogd, het was ooit groter dan Zwitserland.

Makgadikgadi Pan bevindt zich ten zuidoosten van de Okavango Delta en is omgeven door de Kalahari woestijn. Makgadikgadi is niet een zoutpan maar bestaat uit meerdere zoutpannen met zand en woestijn ertussen. De grootste zijn Sua, Nwetwe en Nxai. De grootste individuele zoutpan is 4,921.0 km2. De pannen zijn bedekt met droge zoutachtige klei voor het grootste deel van het jaar, zo ook vandaag. Afhankelijk van het seizoen, regent het en zijn de zoutpannen bedekt met water en/of gras. Uiteraard trekt de het regenseizoen veel dieren. Onder andere veel vogels en heel veel zebra’s. De voornaamste waterbron is de Nata Rivier (Amanzanyama genoemd in Zimbabwe) een kleinere hoeveelheid water wordt aangevoerd door de Boteti rivier vanuit de Okavango Delta.

Nu was het voor ons nog steeds onduidelijk hoe we bij de pannen moeten komen. De Lodge organiseert tours, maar dat willen we niet. Volgens de jongens hebben we wel een 4×4 nodig, maar is het relatief eenvoudig te vinden. Ieder zandpad vanuit Gweta eindigt bij de Nwetwe salt pan, de kortste route is 2 uur enkele reis. We gaan het maar eens proberen. De route voert ons langs allerlei zandpaden en iedere keer kan je weer van pad kiezen, nergens staat aangegeven welk pad waar heen leidt. Sommige paden zijn ook specifiek om Lodges te bereiken, waar wij momenteel niets te zoeken hebben. De zandpaden vallen hier en daar wat mee en hier en daar wat tegen, maar de uitstekende scherpe takken van de bomen, die constant ‘bush crashes’ achterlaten op de huurauto zijn we wat minder van gecharmeerd.

We besluiten om de draaien en plan B te proberen. En die is echt eenvoudig. Toen we gisteren uit Nata kwamen op weg naar Gweta, zagen we al delen van de zoutpannen en ook weggetjes die mogelijk ook naar de zoutpannen leiden. Het is zo’n 50 kilometer rijden richting Nata en voor Zoroga zie je vanaf de asfalt weg de pannen liggen met een pad richting de pannen. Die we uiteindelijk ook inslaan, en….. ons dus heel goed een indruk kan geven hoe de Nwetwe pan er uitziet. Hier en daar zijn de zoutpannen grijs, een deel is weer een stuk witter en uiteraard zijn de pannen voor een groot deel ook woestijnbegroeiing. Het is er ook heet, 35 graden.  We bewonderen de zoutpannen en vinden deze keuze helemaal geweldig.Waarom erg moeilijk doen, als het ook makkelijk kan?

We rijden terug richting Gweta om de Baobabs te bewonderen en schieten af en toe een plaatje van de enorme hoeveelheid termietenheuvels. Het zijn er echt ontelbaar.

De Baobab of apenbroodboom is een geslacht van acht soorten dikstammige bomen uit droge, warme gebieden. Eén soort komt voor op het vasteland van Afrika en zijn in Botswana in de omgeving van Gweta te bewonderen. De bomen worden 5 tot 25 m hoog en hebben een uitzonderlijk grote stamomtrek (diameter van de Afrikaanse baobab tot 11 m met een omtrek tot 34 m). De boom slaat water op in de dikke stammen tijdens het natte seizoen om zo in het droge seizoen te kunnen overleven. Een Baobab lijkt op zijn kop te staan. Volgens een legende van het San-volk is de boom voor straf door de goden uit de hemel op de aarde gegooid en op zijn kop terechtgekomen. Daardoor lijkt het alsof de wortels in de lucht steken. De bomen kunnen erg oud worden en zijn met name erg fotogeniek.

Vanuit Gweta rijden we naar Maun, waar we bij de Boteti rivier even een pauze inlassen en de omgeving bewonderen. Dat is wellicht nog een dagtripje voor ons vanuit Maun de komende dagen.

We arriveren bij Cresta Rileys in Maun en vragen of we eerst de kamers mogen zien voordat we inchecken….. We kiezen een fraaie luxe kamer uit, waar we hopelijk de komende dagen heel goed kunnen slapen.