Moab – Cedar City

Zaterdag 19 mei 2012

Vandaag rijden we naar Cedar City. Van Moab naar Cedar City is het 289 mijl, 4 ½ uur rijden zonder tussenstop, we hebben opnieuw een lange reisdag voor de boeg.

Het ontbijt in het hotel slaan we over. In het algemeen is het ontbijt in de hotels in Amerika ronduit slecht, veel vette hapjes als wafels, pan cakes en ranzig brood. Daarnaast moet je in veel hotels eten van een papierbordje met plastic bestek. Een verse boterham  met kaas, een bakje naturel yoghurt of een vers croissantje zijn we nog niet tegengekomen.

We gaan bij Love Muffins in de rij staan voor een ontbijt. We bestellen vanille yoghurt met muesli en fruit. Dat laten we ons goed smaken. Bizar genoeg zijn dit soort dingen echt duur in Amerika. Sowieso is Moab echt ‘overpriced’ met alles.

Via Hwy 313 komen we op Hwy 70 en rijden we richting Green River. De omgeving is prachtig en tot onze verrassing zijn er langs de weg zelfs een aantal view points aangelegd. Parkeerplaatsen langs de snelwegen in Amerika zijn erg schaars !! We treffen een leuke stopplaats ten westen van Green River. Hier doorkruist de snelweg de San Rafael Reef, een mooie bergketen waar in de jaren 50 nog veel naar uranium gezocht is. Hier maken we uiteindelijk ook de enige foto´s van vandaag. In Salina stoppen we voor een kopje koffie en in Beaver stoppen we voor een lunch bij Grazy Cow. Er staan alleen maar burgers op het menu, dus daar moeten we dan maar aan geloven dit keer. Op zich was de burger een prima burger, maar een sandwich zonder vettigheid had toch onze voorkeur genoten. Ook in dit restaurant verbazen we ons weer over het gedrag van de serveersters. Serveersters hebben in Amerika een aantal nare gewoonten:

1. Als je $15 dollar moet afrekenen en $20 meegeeft wordt je gevraagd of je nog wisselgeld terug wilt. Duhhh, wat willen ze nou? 33% fooi of zo? Je zou je haast bezwaard voelen om ´ja´ te zeggen.

2. Wat we ook regelmatig gehoord hebben is de uitleg, dat de fooi nog niet op de rekening staat.  De serveersters bedelen op die manier gewoon om fooi.

3. De laatste is het toppunt in mijn beleving, zit je nog te eten wordt de rekening al naast je neergelegd: ‘I’ll be your cashier when you are ready’, hallo mogen we eerst ons bord nog leegeten?

Misschien wordt het tijd dat de serveersters in Amerika gewoon een salaris krijgen….Ok, genoeg frustratie over het eten. Over het algemeen is het ons gelukt echt lekker te eten, maar daar moet je wel net even de juiste plekjes voor zien te vinden. De Lonely Planet is ons daarbij goed van dienst geweest.

De hele route worden we verwend met prachtig uitzicht op bergen en rotspartijen. Als je je verbeelding zijn gang laat gaan zie je in iedere berg of rots wel iets. Het afwisselende landschap zorgt ervoor dat de reis goed te doen is, de temperatuur ligt in deze regio wel een stuk lager.

Nationaal Park Bryce Canyon slaan we vandaag over. We hebben al twee dagen rondgelopen tussen de rotsen en hebben er even genoeg van, daarnaast zijn het bijna 150 extra miles om te rijden. Ongetwijfeld doen we Bryce Canyon en onszelf daar tekort mee, maar het is niet anders. Bryce Canyon is beroemd om zijn unieke rotsformaties. Door de werking van ijs, regen, vriezen en dooien eroderen de kalk- en zandsteenformaties en vormen zo de ‘Hoodoos’. Het is jammer dat de afstanden zo groot zijn, waardoor je niet willekeurig je route kan afwisselen tussen binnenland en kust. Utah is hét gebied van de mooie rotsformaties en Arches en de vele Nationale Parken liggen dan ook relatief dicht bij elkaar, maar te ver van de grote steden en de kust. Hierdoor krijgen we 5 Nationale Parken achter elkaar die vergelijkbaar zijn.

We checken in bij Abby Inn, een prima eenvoudig motel in Cedar City. We worden keurig geholpen bij de receptie en krijgen direct advies voor het diner. De kamer is eenvoudig, maar netjes. ´s Avonds is het nog heerlijk weer en bekijken wandelend het stadje. De receptionist heeft een paar restaurants aanbevolen, we kiezen voor Thais. Bij Sweet Basil Thai Cuisine worden we heel leuk en vriendelijk bediend én de gerechten waren echt lekker.