Damaraland – Etosha

8-1-2011

We slapen heerlijk in de redelijk koele lodge, ontbijten op ons gemak en checken uit. Ook hier zijn alle medewerkers zeer attent en behulpzaam, het belangrijkste vinden we dat alle medewerkers uitstralen plezier te hebben in hun werk. De Nederlandse manager van de Canon Lodge vertelde ons dat het onderwijs in Namibië slecht is, de meeste medewerkers leren alles op de lodges en maken zo mogelijk promotie.

JW heeft later deze maand een gesprek bij een Nederlandse stichting die Wildlife projecten in Afrika ondersteunt: World of Wildlife. Een particuliere stichting die zich bekommert om het behoud van Cheeta’s en die financieel gesteund wordt door de Nederlands Stichting, ligt hier toevallig in de buurt. We besluiten daarom niet naar Twyfelfontein te gaan maar de Cheeta’s te bezoeken. Via Khorixas rijden we ongeveer 100 km over de C35 door een werkelijk prachtig bergachtig landschap naar Kamanjab, je ziet de omgeving steeds groener worden. Hiervandaan kunnen we tot ons groot plezier via een geasfalteerde weg rijden, alhoewel de weg waar we net vanaf komen goed te berijden was voelt het lekker relaxed. Als we aankomen bij de Otjitotongwe Cheetah lodge is het hek gesloten, openingstijd vanmiddag 16.00 uur. Hmmm, daar balen we heel erg van, even dralend bij het hek komt er toevallig een auto aanrijden. Het is de zoon van de twee initiatiefnemers van dit project en hij vertelt dat zijn ouders een maand met vakantie zijn. De bijbehorende lodge is daarom ook gesloten. Hij moest echt weg en kon ons helaas niet even rondleiden.

We besluiten door te rijden naar de Gondwana Etosha Safari Lodge, waar we drie dagen zullen verblijven. Op weg naar Outjo worden we jammer genoeg weer geconfronteerd met een saai en eenzijdig landschap, gelukkig is ons einddoel nog maar 150 km. De lodge is gesitueerd vlak voor de Anderson Gate van het Etosha Nationaal Park en wederom op een schitterende locatie. We worden opgewacht met een lekker fris sapje en het inchecken verloopt gladjes. Lodge nummer 1 is voor ons, vlakbij het hoofdgebouw. Het hoofdgebouw biedt aan beide kanten een gigantisch weids en prachtig uitzicht.

Eind van de middag gaan we nog even op safari ! We gaan naar Etosha National Park, veruit het grootste van Namibie met zo’n 22.000 vierkante. In het noorden van het park ligt de Etosha Pan, een witte kleipan (etosha betekent grote witte plaats) en beslaat 5000 vierkante km, bijna een vierde van het totale oppervlak van het park. Meestal staat deze vlakte grotendeels droog, maar zo nu en dan wordt er water aangevoerd vanuit een aantal rivieren.

In het park liggen drie van staatswege beheerde camps, Namutoni in het oosten, Halali in het midden en Okaukeujo in het westen.

Om 17.00 uur rijden we de Anderssons Gate binnen, de registratie is redelijk omslachtig. Eerst moet je bij de Gate van alles invullen en vervolgens moet je bij het kantoor dat in het kamp ligt, 17 km verderop, opnieuw alles invullen en betalen. Bij de toegang worden we gewaarschuwd de jakhalzen niet te voeren, zij schijnen hier een ware plaag te zijn, ook in de kampen en dragen vaak hondsdolheid met zich mee.

Het is rustig in het park, we zien vrij snel een aantal gnoe’s en springbokjes. Na het kamp spotten we een stel mongoose, een opmerkelijk beestje, ze lijken een beetje op fretten. De gnoe’s, gemsbokken en springbokjes zijn ruim vertegenwoordigd, ook zijn hier opvallend veel giraffen in vergelijking met het Kruger Park. We spotten een roofvogel met zijn prooi in de boom en tot ons geluk één Olifant, alleen is die door de bomen niet te fotograferen. Voor dat we het weten moeten we het park verlaten. Op de terugweg stuiten we op een grote groep giraffen die de weg in beslag hebben genomen, het lijkt wel een vergadering en voorlopig zijn ze niet van plan om weg te gaan en van zo dichtbij zijn ze toch wel echt heeeeel groot !

Als we weer arriveren bij de Lodge nemen we een drankje op het sun dek, waar we een mooie zonsondergang fotograferen terwijl het in de verte boven de bergen voortdurend weerlicht. Na een douche dineren we heerlijk in de Lodge en besluiten moe maar voldaan te gaan slapen.