13-1-2011

We besluiten vandaag een dagje te relaxen en staan iets later op. Ons getreuzel zorgt ervoor dat we nog moeten haasten voor het ontbijt, want dat kan tot 9.00 uur. Na het ontbijt bereiden we de foto’s en ons dagboek voor op een connectie met Internet. De verbinding in Villa Verdi is niet goed. We zoeken vanmiddag in Windhoek liever een Internet cafe op.

10 km buiten Windhoek ligt het Penduka Craft Centre, een adres hebben we niet maar wel een stip op de kaart. We gaan op weg met de hoop het Craft Centre te vinden, waar 300 vrouwen uit verschillende bevolkingsgroepen via een zelfhulpproject ervaring uitwisselen over hun handwerkvaardigheden en kunstnijverheid maken. Op de B1 stuiten we weer op een politiecontrole, alleen hoeven we nu niet te stoppen, men heeft wellicht pauze…. We stoppen uit ons zelf en vragen de weg naar het Craft Centre. Zoals we al vermoedden waren we al veel te ver. De dame vertelt ons dat het te vinden is ten westen van Katutara. Katutara is een van de townships van Windhoek, deze zijn ontstaan door het doorvoeren van de apartheidswetten van Zuid Afrika tijdens de bezetting. De letters op de huizen zijn nog niet weggevaagd: N staat voor Nama, D voor Dama en H voor Herero. Hoewel sinds de onafhankelijkheid iedereen mag wonen waar hij wil, zijn zwart, coloured en blank nog steeds van elkaar gescheiden door een economische kloof.

Het bezoek van een township zien wij als een soort ‘aapjes’ kijken, wat niet getuigd van respect. We doen daar in principe dus niet aan mee, op weg naar Penduka Craft Centre kunnen we blijkbaar niet anders en krijgen daardoor een algemene indruk van deze township. In vergelijking met Zuid Afrika komen de townships een stuk minder voor en zien ze er ogenschijnlijk iets beter uit dan in Zuid Afrika. We nemen alleen de hoofdweg die door Katurtura leidt maar kunnen het Craft Centre niet vinden. We geven de moed op en gaan naar het centrum van Windhoek.

We parkeren in een parkeergarage en wandelen door de malls op zoek naar een Internet cafe. Bij Mugg & Beans lunchen we en daar biedt men ook gratis wifi. Helaas is de verbinding te zwak voor het uploaden van de foto’s. Uiteindelijk vinden we Internet en vrij snel is de site via wifi bijgewerkt. Het is overigens weer behoorlijk heet vandaag. We beproeven opnieuw tevergeefs ons geluk op mooie souvenirs. Vrijwel alles in Namibië is geïmporteerd uit Zuid Afrika, zij zijn daarmee ook zeer afhankelijk van Zuid Afrika. Buiten dat we niets vinden naar ons zin, is alles erg duur. We bezichtigen nog een paar toeristische plekjes waaronder de Alte Feste dat het oudst bewaarde gebouw van de stad waarin een deel van het Staatsmuseum is onder gebracht. Voor de Alte Feste staat het ruiterstandbeeld dat de namen vermeldt van de tijdens de Nama- en Herero oorlogen omgekomen Duitsers. We stoppen nog eventjes bij het Kudu monument die refereert aan de runderpest in 1896 waaraan ook veel van de talrijke antilopen ten prooi vielen, vervolgens gaan we terug naar Villa Verdi. De bewolking spreidt zich wederom uit over Windhoek en er komt weer een bui aan…, deze is zo weer voorbij maar het blijft bewolkt en het koelt wat af. We brengen de rest van de middag rustig een boekje lezend door.

Rond 18.45 uur komt de zon weer door, vanavond dineren we opnieuw bij Villa Verdi op de veranda. Het is droog en de muggen laten ons redelijk met rust.  We genieten van een zwoele avond met het rustgevende geluid van de krekels. Morgen gaan we op weg naar de Kalahari desert, we zijn heel nieuwsgierig wat dat gebied ons zal brengen…..

13 januari 2011