Sossusvlei-Sesreim

5-1-2011

De wekkers doen hun werk, 4 uur, het is erg vroeg maar we kijken enorm uit naar ons avontuur vandaag. Om 4.50 uur tappen we koffie in het restaurant en halen onze ontbijtboxen op. We praten nog wat met een chauffeur van een touringcar, die aangeeft dat de rit naar Sesriem-Sossuvlei geen uur maar 45 minuten bedraagt, dat lijkt een meevaller.

Iets voor vijven rijden we weg bij de lodge. Het is werkelijk pikkedonker en voor ons dus een echte uitdaging over de gravelweg. De bus volgt ons vrij snel en JW laat hem bij de eerste gate maar voor gaan, het is voor ons erg handig om te kunnen volgen. Volgen haha hoezo?? De bus rijdt binnen een mum van tijd 110 km per uur, terwijl de adviessnelheid 60 km is !! JW doet zijn best de bus op afstand te volgen, want met alle bochten in de weg is het toch echt wel eenvoudiger rijden, maar hij loopt steeds verder en verder uit. Op de gravel weg bevinden zich slechts enkele kleine plassen en daar hebben we geluk mee. Zo turen we 45 minuten lang naar de achterlichten van de scheurende bus en de door onze grote lichten verlichte gravel weg. En ja de chauffeur had gelijk, als je 110 km per uur rijdt ben je er in 45 minuten. Wij zijn er ook mooi op tijd. We gaan nog even naar de benzinepomp pal voor de ingang van Sesriem-Sossuvlei, waar JW verwelkomt wordt door een enthousiaste jongen die de tank vol gooit. We drinken nog snel een espresso, kopen veel water voor onderweg en een paar sapjes. All set to go!

Exact 6 uur zijn we klaar en rijden we naar de toegangspoort van Sesriem-Sossuvlei, onze timing is perfect want de toegangspoort gaan op dat moment open. Direct rechts voorbij de toegangspoort moeten we een permit kopen. De dame is iets te laat en komt aanrennen. De aankoop van de permit neemt weinig tijd in beslag en kost 170 rand (17 euro) en we kunnen op weg. Het is nog 60 kilometer tot aan de Sossuvlei. Bij de toegang wordt opnieuw ons kenteken genoteerd en vervolgens kunnen we de rode duinen gaan bewonderen.

Het was nog licht bewolkt maar staande bij de toegang komt de zon door, we zien deels nog een mooie sun rise. Het uitzicht op de rode duinen is werkelijk verbluffend mooi, aan de ene kant schaduw en aan de andere kant de opkomende zon. Sossus betekent ‘blinde rivier’, vroeger stroomde de Tsauchab hier de zee in, nu wordt die in zijn loop gestuit door de machtige duinen en eindigt hij in het zand. We stoppen regelmatig om mooie foto’s van dit schouwspel te maken. Er lopen hertjes, gemsbokken en struisvogels rond. Na 45 kilometer bevindt zich Dune 45, veel mensen stoppen daar om Dune 45 te beklimmen. Ons is geadviseerd direct door te rijden naar de parkeerplaats voor auto’s die geen 4×4 hebben. Om de laatste 5 km te overbruggen mogen de 4×4 auto’s doorrijden, kan je gaan lopen of gebruik maken van de shuttle busjes/landrovers. De kosten voor die 5 km zijn verhoudingsgewijs met de entree duur, 200 rand (20 euro), maar goed dan worden we wel lekker gereden en ook weer naar onze auto teruggebracht. De chauffeur zet ons af bij Dead Valley (Vlei), je kan hier via een lage duin heen lopen of een hoge duin beklimmen die prachtig uitzicht biedt over de Dead Valley en vervolgens daar afdalen. We kiezen voor de laatste optie.

Het zand is nog een beetje nat van de regen die gevallen is, dat werkt in ons voordeel. Maar toch is het lopen door het zachte zand redelijk zwaar. We klimmen gestaag omhoog en genieten van de magnifieke uitzichten, de zon schijnt genadeloos op ons neer en wederom zijn wij heel blij met de hoeden die we bij de Canon Lodge gekocht hebben. We stoppen regelmatig voor het maken van foto’s en filmpjes en hebben veel plezier in het lopen over een duinrand, waarbij je overigens wel goed moet opletten waar je loopt……..Het uitzicht op Dead Valley is verbluffend, de energie die het kost om omhoog te klimmen is het werkelijk dubbel en dwars waard. Echt machtig om over de rand van zo’n duin te lopen met de prachtige uitzichten en in no time zitten we behoorlijk hoog.

We dalen schuin af naar de Dead Valley en laten onze sporen achter. We zakken tot onze kuiten in het rode zand . Op de vlakte van Dead Valley leegt JW zijn schoenen. Er komt een hele berg duinzand uit, tijd voor een pauze. Onderweg hebben we inmiddels samen al een liter water op, het is echt warm en inspannend terwijl het pas 8 uur ’s ochtends is. We zijn heel blij dat we het advies opgevolgd hebben en heel vroeg vertrokken zijn ! We dralen rond in de Dead Valley en schieten heel veel mooie plaatjes, het is heel rustig, zo af en toe komen en gaan andere toeristen. Uiteindelijk besluiten we terug te lopen naar de shuttle bus. Daar aangekomen stond er al iemand op ons te wachten, hij brengt ons naar de Sossuvlei waarvan hij verteld dat die tot ruim 2 meter hoog onder water heeft gestaan in 2000. Bij de Sossuvlei ligt de Dune ‘Big Mama’, deze beklimmen we niet, één duin is genoeg voor ons. Opnieuw legen we onze schoenen, deze keer legen we ook de sokken waar bewonderenswaardig ook heel veel zand in zit. Men gaf al aan dat je overal zand zou voelen na dit avontuur en daar heeft men gelijk in gehad. Ineens spotten we een jakhals die op zoek is naar voedsel, weer een ervaring rijker! Na 15 minuten haalt de chauffeur ons weer op en in een volle land rover hobbelen we over het zandpad weer terug naar de auto.

We rijden rustig genietend de 60 km terug, de duinen leveren nu een ander aanblik dan vanmorgen vroeg. Het verschil met de schaduwen van de opkomende zon en het uitzicht rond 11 uur volledig in de zon, is erg groot. Weer realiseren we ons dat we er heel goed aangedaan hebben dit avontuur vanmorgen heel vroeg aan te gaan.

Vlak voor de ingang van de Sossuvlei loopt links een weg naar de Sesriem Canyon, al hobbelend over deze zeer slechte gravelweg komen we aan bij de Canyon. De naam Sesriem slaat op de zes runderleren riemen die aan elkaar geknoopt moesten worden om water uit de kloof te kunnen scheppen. De Canyon is ontstaan door de rivier Tsauchab en is 1 km lang en 30m diep. We volgen de route naar beneden en worden onderweg getipt dat er beneden een slang gezien is. Inderdaad treffen we die aan, maar gelukkig is het maar een kleintje (we dachten dat men zei dat het een zand-adder was) en vinden dat aan de ene kant leuk maar aan de andere kant realiseren we ons dat er meer kunnen zitten en dat wij op onze enkeltjes moeten letten. Ook de Sesriem Canyon is zeker de moeite van een bezoek waard.

We drinken nog een koffie bij het tankstation en gaan zeer tevreden over deze geweldige dag op weg terug naar de lodge. Onderweg krijgen we weer een bui op ons dak, deze bui nemen we mee naar de lodge, daar regent het nog een beetje. We nemen een douche en lunchen in het restaurant. De regen zet niet echt door, in tegenstelling tot de andere kant van de berg waar het hoost. Het onweert wat en regent dusdanig dat het wat verkoeling brengt en het stof wegspoelt. De rest van de middag relaxen we en lezen op ons gemak een boekje. En …we bekijken de foto’s van die ochtend: echt helemaal geweldig !