25 december 2012

Het kerstdiner gisteren was heerlijk. Het personeel van het hotel heeft enorm hun best gedaan om de gasten een mooie avond te bezorgen. Bij het zwembad was alles versierd, er was live muziek, een goochelaar en er werden spelletjes gespeeld met de kids.

Na een goed ontbijt en met een volle tank vertrekken we op ons gemak richting Al Wasil. Het is eerste Kerstdag en we gaan op weg naar de woestijn, ‘The Wahiba Sands’ !!

Vanuit Nizwa kiezen we ervoor om eerst een stuk via de high way richting Sur te rijden, om vervolgens richting het zuiden af te buigen naar Ibra. Het landschap is afwisselend soms vlak, hier en daar een dorpje en dan weer bergachtig. Af en toe stoppen we even en uiteindelijk  bereiken we rond 2 uur Al Wasil. Tot onze blijdschap kunnen we er een bordje rijst met currie bestellen naast het kantoor van Desert Retreat. Degene die ons ophaalt is te laat. Een ongeduldige Italiaan die precies om 3 uur aan kwam rijden, belde hem direct op met de  vraag waar hij bleef. Hij was iets verlaat, maar was onderweg……

Uiteindelijk geeft de man aan die ons ophaalt aan dat hij ons bij zijn neef heeft ondergebracht in het Safari Desert Camp, dat ons betere faciliteiten kon bieden. Dit laten we maar even gebeuren, we zullen bekijken of dat werkelijk zo is. Voordat we de woestijn in gaan moet er nog lucht uit onze autobanden, anders zou het wel erg lastig rijden zijn. Nadat dat gedaan is, begint een ‘wilde‘ rit door de woestijn. Ongeveer 11 kilometer scheurt JW achter hem aan met onze 4×4, een hele uitdaging zo door de rode duinen, via smalle ‘weggetjes’ en over uitdagende heuvels. Gelukkig is het grootste deel goed te doen, maar het is niet geheel ongevaarlijk. Aangekomen bij het Safari Desert Camp, is JW er wel klaar mee.

Bij aankomst herkennen we het kamp van de foto’s op internet, we hadden nog getwijfeld deze te boeken. Wellicht moest het gewoon zo zijn dat wij ons woestijn avontuur hier moesten gaan beleven?

We worden vriendelijk ontvangen met thee en koffie en mogen kiezen of we in een tent of een ‘huisje’ willen overnachten. Het huisje zag er super uit, voor een overnachting in de woestijn, dus voor ons was de keuze snel gemaakt. Een badkamer met wastafel, douche en toilet in de openlucht, een fris bed en een olielampje. Er staat zelfs een soort kaptafel en we hebben twee klapstoeltjes om buiten te zitten. Helemaal goed……en inderdaad een upgrade.

De overige gasten waren er iets eerder dan wij in het kamp aangekomen en vertrekken of met de kameel of met hun eigen auto de berg op, om van de zonsondergang te genieten. Wij bekijken het schouwspel vanuit ons klapstoeltje, heerlijk rustig op ons gemak.

Vroeg in de avond zoeken we een plekje in het gezellige met olielampjes verlichte ‘restaurant’. Er zijn kussens op de grond, lage krukjes en een paar rieten stoelen. De maaltijd is eenvoudig en, op het vlees na, prima. Het kamp wordt overigens gerund door een groot aantal Omani’s, die er echt plezier in hebben. Ze zijn echt reuze vriendelijk.

Het is bijna volle maan, vandaar dat het niet aarde donker wordt in het kamp. We zoeken de hemel af naar sterren. Er zijn veel sterren, maar niet zoveel als we verwacht hadden. Waarschijnlijk komt dat doordat de maan zoveel licht geeft. We zoeken ons huisje op om te gaan slapen.

Wat een bijzondere beleving op eerste kerstdag, we hebben echt genoten !!!!