26 december 2012

’s Nachts koelde het wel aardig af in de woestijn, maar het was niet zo koud als we verwacht hadden. We zijn vroeg wakker. Als we naar buiten gaan staren we naar een woestijn gehuld in mist. Ook dit hadden we niet verwacht.

We schuiven aan voor een prima eenvoudig ontbijt, pakken onze spullen in. Langzaam wordt de mist verdreven door de zon. We gaan op zoek naar iemand die ons terug kan begeleiden naar de ‘bewoonde wereld’. Niemand heeft haast en men stelt dat de eerste vertrekt rond 9 uur, op dat moment was het kwart over acht. We staan wat te dralen en te kletsen, waarbij een gids van een groep ons vertelde dat het redelijk te doen was om zelf terug te rijden. We gokken het erop, rond 9 uur vertrekt de rest dus als we vast komen te zitten in het zand is de redding snel nabij…..

Zelfstandig rijden heeft ook zo zijn voordelen. We kunnen stoppen wanneer we willen, krijgen daarmee de gelegenheid om een aantal prachtige plaatjes te schieten en kan JW ook een beetje genieten van het rijden door de woestijn.

 

Terug in de bewoonde wereld, vullen we de banden weer bij en gaan we op weg naar ons volgende avontuur:  The Turtle Beach Reserve in Ras al Jinz.

Doordat we zo vroeg wakker waren, hebben we vandaag nog wat tijd te besteden voordat we bij het Schilpadden reserve worden verwacht. We rijden via Al Kamil naar Sur. Bij een restaurantje met uitzicht op het oude haventje bestellen we curry met rijst en een heerlijk vers sapje. Aangezien we vandaag Sur al bezoeken, besluiten we de overnachting voor morgen in Sur te annuleren en een nachtje in Muscat erbij te boeken.

We bekijken de (afgebrande) Dhow werkplaats, drinken een koffie bij het Beach Hotel en bewonderen de boulevard met mooi uitzicht op de zee waar toevallig op dat moment twee Dhow’s voorbij varen.

 

Rond half vijf bereiken we The Turtle Bach Reserve en zijn reuze blij als we het woestijnzand van ons af kunnen spoelen onder de douche. De kamers zien er keurig uit, het is allemaal nog vrij nieuw. We bellen even met het thuisfront en gaan om 19.00 uur dineren. Om half negen worden we verwacht beneden in de centrale hal voor onze eerste Turtle tour. Het Reserve heeft als doel de schildpadden en hun eieren te beschermen.

Om 21.00 uur vertrekken we in ongeveer 4 groepen a 25 mensen richting het strand met de hoop dat er schildpadden het strand op komen om hun eieren te leggen. Het is niet toegestaan om foto’s te maken, vannacht om 4 uur hebben we een tweede tour en dan mogen we wel foto’s maken. Waarom geen idee….

We hebben enorm veel geluk en ‘vallen met ons neus in de boter’. Er ligt een schildpad eieren te leggen wat we in groepjes van 8 mensen tegelijk even snel mogen aanschouwen. Terwijl we staan te wachten zien we een schildpad terug de zee in gaan. Iets verder is nog een schildpad bezig het gat dat ze gegraven heeft weer dicht te stoppen. De groene schildpadden zijn tussen 1 a 1,5 meter groot. Wat een prachtig gezicht is dit !! De gids gaat het verhaal uitleggen dat wij ’s middags al vanuit het bijbehorende museum hebben meegekregen. Het is bijna volle maand dus relatief licht op het strand, starend richting de kust zien JW en ik een schildpad uit de zee het strand op schuifelen. Ze gaat op zoek naar goed plekje voor haar eieren. Het hele proces van kuil graven, eieren leggen, kuil weer dicht maken en terug naar de zee duurt ongeveer 2 uur.

De groene schildpadden komen hier het hele jaar door, overige schildpadden alleen in het seizoen tussen juni en augustus. De schildpad legt ongeveer 100 eieren en wel 5 keer per jaar. Het verhaal gaat dat de schildpad de eieren komt leggen waar zij zelf geboren is. Van de 1000 schildpadden overleven er slechts 3. De gidsen willen de schildpad rust geven haar plekje te zoeken en geven aan dat de tour afgelopen is. De tour duurde ongeveer 1 ½ uur.

Tevreden wandelen we terug naar het hotel en gaan lekker slapen, want we moeten weer vroeg op.