Havana dag 2 Museo de La Revolucion

Met een gevulde maag bezoeken we Museo de La Revolucion, dat tegenover ons hotel ligt. Ook weer heel erg interessant. 

De Cubaanse Revolutie werd geleid door Fidel Castro en zijn Beweging van de 26ste Juli en culmineerde op 1 januari 1959 in de val van de dictator Fulgencio Batista en de vestiging van een communistisch regime. De reden daarvoor was dat op 20 mei 1902 Cuba op papier een onafhankelijke republiek was, maar onder veel invloeden van de US. Na twintig jaar “onafhankelijkheid” was de Cubaanse industrie en de landbouwgrond grotendeels in handen van Amerikaanse bedrijven. Toerisme teerde voornamelijk op gokken en prostitutie. De Grote Depressie zorgde voor een crisis en chaos.

Een aantal zwakke en veelal corrupte presidenten hadden elkaar opgevolgd. Tussen 1925 en 1933 voerde Gerardo Machado een schrikbewind. Die op 4 september 1933, na een algemene staking, de macht uit handen moest geven aan een legersergeant Fulgencio Batista. Hij was in maart 1952 kandidaat voor de verkiezingen. Toen bleek dat hij geen kans maakte, bracht een tweede staatsgreep hem op 10 maart opnieuw aan de macht. Eddy Chibas, leider van de Orthodoxe Partij, die de verkiezingen had kunnen winnen, pleegde tijdens een toespraak op de radio zelfmoord. Op zijn begrafenis sprak een jonge advocaat een rede uit, dat was Fidel Castro Ruz. Na Batista’s tweede coup, vormde zich in Havana een revolutionaire groep rond Abel Santamari met onder andere Fidel Castro en zijn broer Raul Castro.

Op 26 juli 1953 leidde Castro 119 rebellen bij een aanval op de Moncada kazerne in Santiago de Cuba. De aanval mislukte. Castro en een paar anderen ontsnapten naar de nabijgelegen bergen en werden opgepakt. Castro’s gevangenneming werd spoedig overal bekend, zodat een proces onvermijdelijk was. Fidel, zelf advocaat, voerde zijn eigen verdediging en die van zijn kompanen in het historisch pleidooi, “Historia me absolvera”, “de Geschiedenis zal me vrijspreken”. De groep werd uiteindelijk veroordeeld tot 15 jaar opsluiting.

In februari 1955 won Batista frauduleuze verkiezingen en ten teken van verzoening liet hij een aantal politieke gevangenen vrij, onder wie de groep Castristen. Castro vluchtte vrijwel onmiddellijk naar Mexico. In Mexico werd een revolutionaire garde getraind en uitgerust. Frank Pais bleef achter om in Santiago de Cuba de M-26-7 ondergronds te organiseren. Op 2 december 1956 arriveerde Castro met 81 kompanen met het jacht Granma bij de kust van de Oriente. Een paar dagen later werden ze opgemerkt door de troepen van Batista en begon de jacht. Castro en slechts 11 anderen, onder wie Che Guevara en Raul Castro, wisten te ontsnappen in de Sierra Maestra (een bergketen ten westen van Santiago de Cuba. Daae werden opgevangen door Celia Sanchez, leidster van de M-26-7 in Manzanillo. Zij zou later de vriendin van Castro worden.

De M-26-7 beweging won steeds meer aanhangers. Tegen het einde van 1957 had Castro een vaste commandopost geïnstalleerd in La Plata, hoog in de Sierra Maestra. Van daaruit begon in februari 1958 Radio Rebelde uit te zenden en Raul Castro zette een tweede commandopost op in de Sierra de Cristal aan de noordoostkust van de Oriente. Op 28 december 1958 overmeesterden Che Guevara’s troepen een gepantserde trein in Santa Clara en op 30 december won Camilo Cienfuegos een beslissend gevecht in Yaguajai. Op 30 december waren de gevechten voorbij.

1 Januari 1959 ontvluchtte Batista Havana. In de loop van de dag tekende het leger van Batista de capitulatie in Santa Clara. Guevara en Cienfuegos trokken op 2 januari Havana binnen, op 8 januari vervoegd door Castro. De Cubaanse Revolutie was voorbij.

Castro nam in 1961 het marxisme-leninisme over als zijn leidende ideologie en riep het socialistische karakter uit van de Cubaanse Revolutie. In 1965 werd hij de eerste secretaris van de nieuw opgerichte communistische partij. Daarna leidde hij de transformatie van Cuba in een socialistische republiek door nationalisering van de industrie en de invoering van gratis universele gezondheidszorg en onderwijs.

Door zijn zwakke gezondheid droeg Fidel Castro in 2006 zijn taken over aan vicepresident Raul Castro, die werd gekozen tot president toen Fidel was afgetreden in 2008. Castro overleed op 25 november 2016 op 90-jarige leeftijd. 

Als we terugkomen bij het hotel kunnen we de kamer niet in. Bij de receptie krijgen we te horen dat niemand een kamer in kan. …. Maar er wordt gewerkt aan een oplossing. Op een of andere manier houdt je er rekening mee dat er in Cuba van alles fout of stuk gaat. Bizar genoeg zijn de prijzen van de hotels daar niet naar. Gezien de hoge prijzen zou je eigenlijk wat meer kwaliteit mogen verwachten. We gaan maar weer even bij het zwembad uitrusten.